Trening twórczości

Wpisany przez Krystyna Stańdo

Wtorek, 21 Kwiecień 2009 19:53

Relacja ze spotkania Salonu w dniu 30 marca 2009

Nasze spotkanie w dniu 30 marca 2009 odbywało się pod znakiem treningu twórczości i zastosowania twórczego podejścia do różnych sytuacji, z którymi spotykamy się w życiu. Tym razem skoncentrowałyśmy się na Salonie Kobiet i nowych pomysłach, które można by w Salonie zrealizować, dla pożytku i przyjemności wszystkich uczestniczek. Wykorzystałyśmy do tego celu procedurę burzy mózgów.

Burza mózgów to technika poszukiwania nowych rozwiązań i pomysłów składająca się z dwóch etapów: zielonego i czerwonego światła. Na etapie światła zielonego wypisuje się wszystko, co nam przychodzi do głowy w związku z jakimś tematem, nawet najbardziej nieprawdopodobne pomysły. Nie wolno ich cenzurować ani oceniać. Na tym etapie liczy się ilość, a nie jakość. Wiąże się to z faktem, że na początku zazwyczaj przychodzą nam do głowy pomysły „normalne”, standardowe, takie, z którymi spotykamy się na codzień. Dopiero gdy się wyczerpią, uruchamiamy dodatkowe zasoby i mamy szansę zaskoczyć samych siebie niestandardowymi, a bardzo trafnymi dla danej sytuacji rozwiązaniami. Czas na krytyczną ocenę wygenerowanych pomysłów przychodzi później, w fazie światła czerwonego. Można wtedy wybierać takie rozwiązania, które chcemy i potrafimy wcielić w życie.

Oto pomysły uczestniczek Salonu wygenerowane w fazie światła zielonego, będące odpowiedzią na pytanie:

„Co możemy zrobić, aby w Salonie było jeszcze ciekawiej?”

1. Kupić skutery i zorganizować wycieczkę, wykorzystać je do reklamowania Salonu,
2. Zaprosić gawędziarza – kawalarza, żeby nas rozweselał
3. nauka tańca
4. nauka języków obcych
5. wycieczka do Torunia i Ciechocinka, z uwzględnieniem czasu na tańce
6. nauka garncarstwa
7. nauka korzystania z sauny i odnowy SPA
8. gimnastyka w wodzie
9. wycieczki rowerowe
10. pogawędki jak postępować z mężczyzną (niekoniecznie ze swoim)
11. sposób na szczęśliwe życie (dyskusja i spostrzeżenia)
12. poszukujemy eliksiru młodości (stylista, masażysta, dietetyk)
13. spotkanie przy grillu na łonie natury
14. okazjonalne gotowanie
15. próby poezji
15. próby śpiewania 16. nauka dobrych manier (a la służby dyplomatyczne)
17. umeblować pokój spotkań wygodnymi kanapami
18. założyć kółko aktorskie
19. pomalować ściany na wesołe kolory
20. przystroić stoliki kwiatami
21. zrobić girlandy z krepiny
22. upiec duży tort na rocznicę Salonu
23. wspólne malowanie pisanek
24. zachęcać nowe kobiety do spotkań w Salonie
25. nauczyć się żonglowania
26. zrobić na szyby wycinanki ludowe
27. pozyskać dotacje na realizowanie pomysłów i przyjemności
28. dzień gier
29. dzień muzyki
30. dzień prac ręcznych
31. dzień sałatkowy
32. dzień wypieków
33. akcja „Dobro – duszek”
34. telefon zaufania
35. zakładamy kabaret
36. własny lokal
37. wycieczka do Skandynawii
38. rejs po Morzu Śródziemnym luksusowym statkiem
39. znaleźć bogatego sponsora dla Salonu
40. cykliczny Jarmark w Łomiankach
41. wspólne plenery malarskie z innymi grupami
42. wystawa kotów w Łomiankach
43. konkurs na najpiękniejszy ogród (klomb)
44. stworzenie punktu opieki nad dziećmi, aby babcie mogły przychodzić do Salonu
45. forum na stronie internetowej Salonu (wymiana myśli)
46. spotkania z ciekawymi ludźmi (np. Cejrowski)
47. wycieczki po Warszawie
48. Klub Czytelniczy

Pomysłów było mnóstwo, niektóre z nich od razu znalazły swoich „opiekunów” (realizatorów). Każda Czytelniczka może do powyższej listy dodać własne pomysły lub skorzystać z tych, które już się na niej znalazły i „zaopiekować się” nimi, czyli wcielić je w życie...
,br/> Nie mogę pominąć w mojej relacji tego, co jeszcze działo się podczas naszego spotkania. Zatem:

„Ludzie listy piszą…”

Napisać list do lubianej osoby, do przyjaciela albo przyjaciółki, wyrazić w nim swoje myśli i uczucia – kto z nas czasami nie staje przed takim zadaniem? Nasze zadanie było jeszcze trudniejsze, bo należało w takim liście wykorzystać wszystkie wyrazy, które wcześniej skojarzyłyśmy z… ulubionym przedmiotem ze szkoły podstawowej. A jakie to były przedmioty? WF, geografia i język polski. A rezultaty? Niech każdy sam sprawdzi:

„Drogi Redaktorze Sportowy!
Po rozgrzewce salonu skakałam z radości, raz w dal a raz wzwyż. Spotkanie ze skakanką i piłką po latach nie używania tych przedmiotów dało mi tyle radości, że na koniec przygody z WF chciało mi się robić fikołki i pajacyki. Wszystko to ze względu na Twoją osobę i czar, który roztaczasz. Ze szczęścia, radości i śmiechu pokładałam się na materacu.”

„Droga Przyjaciółko!
Czy wspominasz te chwile, które spędziłyśmy na Tahiti – tańce z ratownikiem i z girlandami na szyi? I ten kokos, który spadł na głowę i tak Cię zamroczył, że zobaczyłaś wszystkie gwiazdy i miejsca, które w swoim życiu odwiedziłaś? A wiec ten Wielki Kanion, który zalała woda z wodospadu Niagara… Te Malediwy i Tasmanię… Jak wydawało Ci się, że to Międzyzdroje, a to była Majorka… Ale Meksyk!”

„Droga Przyjaciółko!
Od stu lat nie pisałam listu, wiec nie wiem, czy będzie to dla Ciebie ciekawa lektura. Chciałbym umieć napisać do Ciebie tak, abyś odebrała to jak najpiękniejszą poezję, najwspanialszy wiersz, a obawiam się, że będę na bakier z ortografią. Zaczynam to moje wypracowanie od litery A, nie licz na jakiekolwiek rymy, potraktuj to jako literaturę poważną…”

„Nie jestem biegła w literaturze ani poezji, na bakier jestem z ortografią, a interpunkcja – mój Boże! Cóż to znaczy, mimo wszystko pragnę pod dyktando mojego serca napisać dla Ciebie wypracowanie. Jeżeli nie starczy sił, to będzie to tylko streszczenie, ale obiecuję, że skupię się w nim na rozbiorze ostatecznie gramatycznym. Z pozdrowieniami w liczbie mnogiej!”

Słowa można wykorzystywać na różne sposoby, część treści i tak zawiera się między wierszami, jak widać w powyższych przykładach. Czasami, wiedząc CO chcemy przekazać drugiej osobie, głowimy się JAK to zrobić. Pomocne będzie w takiej sytuacji wypisanie na kartce słów, które w związku z tym przychodzą nam do głowy. Gdy już zobaczymy przed sobą słowa, znacznie łatwiej będzie zbudować całą wypowiedź…

Kosmici są wśród nas (?)

Listy do Kosmitów pisze się znacznie rzadziej. Ale gdyby trzeba było opowiedzieć im o tym czym jest życie na Ziemi, nasze koleżanki zrobiłyby to, wysyłając w kosmos paczkę zawierającą trzy przedmioty oraz tekst nagrany na taśmę. Zgadnij jaki jest związek między przedmiotami zawartymi w paczce a treścią słownego przekazu dla Kosmitów:

Paczka 1
Przedmioty: rękawiczka, okulary, dziurkacz do segregatora

Tekst towarzyszący:
„ Życie na ziemi to dopasowywanie się do społeczeństwa i aktualnych warunków. Życie to także złudzenie, ale trzeba się chronić przed takimi złudzeniami, które są szkodliwe. Zycie to porządkowanie i oddzielanie rzeczy ważnych od mniej ważnych, wymaga dokonywania wyborów.”

Paczka 2
Przedmioty: puste pudełeczko kartonowe, paczka chusteczek higienicznych, łyżeczka do jajka na miękko

Tekst towarzyszący:
„Nasza ziemia składa się z minerałów i wody. Porastają ją drzewa i trawy, z których człowiek produkuje papier. Ma on różne zastosowania. Na Ziemi symbolem życia jest jajko. A żeby żyć trzeba jeść. Przedmioty w paczce załączamy jako dowód na istnienie życia na Ziemi. Oczekujemy na rewanż!”

Paczka 3
Przedmioty: płyta z nagraniami Marii Callas, tomik poezji M. Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej, figurka słonia Tekst towarzyszący:
Motto: „Na marmurowej płycie wyrył czas wieczne prawo dla ludzkości:
Nic piękniejszego ponad życie, w życiu nic ponad czas miłości”

„Życie na Ziemi to ciało, dotyk, oswajanie – to Miłość. Dzięki niej my Ludzie jesteśmy szczęśliwi, piszemy wiersze, tworzymy piękną muzykę. Słuchając muzyki czytajcie wiersze. Trzymając w ręku kamyk zielony w kształcie słonia , który zawsze przynosi szczęście pamiętajcie, że na Ziemi było tak zawsze (już w Egipcie) i będzie tak zawsze (nawet w Egipcie). I tylko prosimy: nie przyjeżdżajcie wszyscy naraz! Ziemianie”

A jak wyglądałaby Twoja osobista paczka dla Kosmitów? Od czasu do czasu warto spojrzeć na świat i siebie z perspektywy… Kosmity właśnie.

Pozdrawiam serdecznie wszystkie Kobiety zgromadzone wokół Salonu! Krystyna Stańdo

>br/>